love_is_strange

BLIK op Love is Strange: Verliefde, knuffelige opa’s

Tekst: Sabine Oude Avenhuis

Love is Strange is de nieuwe film van Ira Sachs, onder andere bekend van Keep the Lights On uit 2012. In de eerste scène vanlove is strange ontmoeten we de zeventigjarige kunstenaar Ben (John Lithgow) en zijn partner George (Alfred Molina), een muziekleraar op een katholieke school. Beide heren zijn erg opgewonden en gehaast, omdat ze bijna te laat zijn voor hun eigen huwelijk. Na 39 jaar samen te hebben gewoond zetten de mannen de stap om te gaan trouwen.

De ceremonie vindt plaats in hun geliefde stad New York in het bijzijn van familie en vrienden. Iedereen is erg gelukkig met het huwelijk. Na de ceremonie gaat het echter bergafwaarts met het koppel. Omdat ze getrouwd zijn, raakt George zijn baan als muziekleraar kwijt. Het pasgetrouwde stel moet nu rond zien te komen van Bens pensioen en het inkomen van de privé-muzieklessen van George. Dit is niet genoeg om de huur van hun appartement te kunnen blijven betalen en ze moeten daarom op zoek naar een goedkopere plek om te wonen. In de tussentijd zoeken ze een verblijfplaats en vragen ze hun familie en vrienden om hulp. Als ze in New York willen blijven, moeten ze echter wel gescheiden van elkaar gaan leven. De nieuwe situatie die hierdoor ontstaat is niet alleen lastig voor Ben en George zelf, maar ook voor hun omgeving. Zo worden de relaties tussen Bens neefje Joey (Charlie Tahan) en zijn ouders op scherp gezet. Ook ontstaan er spanningen tussen Joeys moeder Kate (Marisa Tomei) en ‘Uncle Ben’, en tussen George en Ben zelf. 

Love is Strange laat niet alleen het liefdesverhaal van George en Ben zien, maar is ook een verwijzing naar de verschillen tussen de generaties die ineens met elkaar verweven raken. Joey heeft het bijvoorbeeld moeilijk met de komst van Ben, omdat hij zijn eigen kamer met hem moet delen. Daarnaast komt Kate thuis niet meer toe aan werken. Dit gedeelte van de film laat zien dat er nog iets achter het verhaal van een oud homoseksueel stel zit. 

John Lithgrow en Alfred Molina zetten een mooie prestatie neer in de film. Zij laten zien dat twee mensen van hetzelfde geslacht op een onvoorwaardelijke manier van elkaar kunnen houden en samen oud kunnen worden. Ze laten zien dat er eigenlijk helemaal niet zo veel verschil bestaat tussen een homoseksuele en een heteroseksuele relatie. Dit doen zij met hun goede acteerwerk en bijzondere chemie. In alles is te zien dat de twee mannen heel erg veel van elkaar houden. Hun relatie wordt daardoor een bijna aandoenlijke relatie van twee zachte opa’s met een hoge knuffelfactor (mede veroorzaakt door de baardjes). 

De film vertelt een realistisch verhaal dat ook op een realistische manier wordt neergezet. Er zijn geen overbodige dramatische verhaallijnen. Zowel het verhaal als de manier van filmen komen niet over als heel erg Hollywood-like. Alle heftige en verdrietige momenten worden op een subtiele en vredige manier weergegeven onder begeleiding van de prachtige pianomuziek van Chopin, die overigens de achtergrondmuziek vormt voor de hele film. Een echte lust voor het oor dus (zeker voor de pianoliefhebber)! 

De film is een aanrader als je zin hebt in een niet al te zware kost, maar ook geen standaard romantische komedie wilt kijken. Ik vond het een mooie film en heb er echt van genoten. De relatie van Ben en George, de pianomuziek van Chopin en het samenspel van Lithgrow en Molina: het komt allemaal op een mooie, rustgevende manier samen. Je gaat bijna achterover zitten en rustig luisteren naar de film. love is Strange is echt de moeite waard om te bezoeken in de koude wintermaanden om weer een warm gevoel van binnen te krijgen. 

Love is Strange is vanaf 8 januari te zien in de bioscoop. Distributie: September Film Distribution.
Sabine Oude Avenhuis is tweedejaars Communicatie- en informatiewetenschappen.