white_bird_in_a_blizzard

BLIK op White Bird in a Blizzard: Feministisch met aandacht voor diversiteit


Tekst: Marlou Steenbruggen

White Bird in a Blizzard is de nieuwe film van de Amerikaanse onafhankelijke regisseur Gregg Araki, bekend van films als The Doom Generation (1995) en Mysterious Skin (2005). De film is gebaseerd op een verhaal van Laura Kasischke, waarbij rising star Shailene Woodley de hoofdrol speelt van Kat Conners. Kat is zeventien jaar en bezig zichzelf en haar seksualiteit te ontdekken. Haar lichaam en gedachten bevinden zich in een stroomversnelling als haar moeder, Eve Conners (Eva Green), opeens verdwijnt. Het is voor Kat en haar vader (Christopher Meloni) onduidelijk of en wanneer Eve terugkomt. Kat blijft extreem rustig onder deze omstandigheden, tot blijkt dat ze haar moeder nooit meer in levende lijve terug zal zien. Met de vaart waarmee de liefde uit haar leven glijdt, komen dromen over haar moeder haar leven binnen. Ze komt erachter dat het mysterie rondom haar moeders verdwijning zorgt voor meer complicaties in haar leven dan ze in eerste instantie deed vermoeden. Een paar jaar na de verdwijning begint Kat zich eindelijk te verdiepen in de verdwijning, waarna de pijnlijke werkelijkheid steeds dichterbij komt.

Toen ik zag dat Shailene Woodley (The Fault in our Stars, The Descendants) de hoofdrol speelt, zette ik me schrap voor een portie goed acteerwerk. En terecht, want wederom weet Woodley op een heel natuurlijke en pure manier een personage neer te zetten door haar houding en veelzeggende gezichtsuitdrukkingen die met weinig woorden heel veel zeggen.

Met haar mooie stem, die tevens als voice-over dient, en sprookjesachtige beelden van een wit sneeuwparadijs waarin Kat haar moeder probeert te zoeken, krijgt de film een documentaire-achtige sfeer. Deze fantasiebeelden zorgen voor een mysterieus effect rondom de familie, waarin familierelaties alles behalve vanzelfsprekend zijn. Die sfeer komt ook tot stand door het acteerwerk van Eva Green. Zij speelt het gedrag van Eve op zo’n manier dat het voor de kijker duidelijk wordt dat zij op het punt staat van een zenuwinzinking. DIt doet ze doet met haar doordringende blikken en hysterische lach. Opvallend is ook dat Green een personage speelt dat veel ouder is dan ze in werkelijkheid is. Als zij flirt met Kats vriendje lijkt het leeftijdsverschil heel erg groot, terwijl hij in feite maar vijf jaar jonger is dan zij.

In White Bird in a Blizzard is veel aandacht voor verschillende tijdperken. De film begint vanaf eind jaren tachtig/ begin jaren negentig. Dat komt duidelijk naar voren in de typische inrichting van het huis, de kleding en de jaren tachtig/negentigmuziek. Het is geestig hoe Araki de verschillende tijden waarin de twee personages zijn opgegroeid als aanleiding gebruikt voor de ongemakkelijke relatie tussen Kat en Eve. Hij benadrukt dat de vrouwen zijn opgegroeid met verschillende ideologieën en rolmodellen. Eve toont veel eigenschappen die kenmerkend zijn voor de jaren vijftig/zestig, waarbij een voorbeeldige huisvrouw het ideaal is. Kat groeide echter op in een feministische tijd en is veel onafhankelijker dan haar moeder. Dit verschil en de manier waarop dit botst is heel duidelijk en gedetailleerd in de film verwerkt.

Wanneer Kat wat ouder is, blijkt dat ze moeilijk kan leven met de mysterieuze verdwijning van haar moeder. Vanaf dat moment start ze de speurtocht naar haar moeder. Het geheim van de verdwijning begint zich te ontrafelen, maar dit gaat helaas een tikkeltje voorspelbaar, mede door de manier van filmen en montage. De plaats waar Kats moeder zich bevindt, wordt namelijk een aantal keer nadrukkelijk in beeld gebracht. Dit is jammer, want het maakt de ontrafeling een beetje voorspelbaar en bijna hilarisch, terwijl dit niet in de film past en waarschijnlijk ook niet zo bedoeld is. De reden van Eves verdwijning is echter een grote verrassing!

Araki laat zien dat hij er niet vies van is om van normen af te wijken. In het boek heeft Kat oorspronkelijk twee blanke vriendinnen, maar Araki heeft ervoor gekozen om Kat in de film een homoseksuele vriend en een donkere vriendin te geven. Volgens hem is dit een meer werkelijke representatie van de wereld. Ook is de feministische weergave van Kat en de manier waarop zij de wereld leert ontdekken opmerkelijk en zullen veel mensen gevoelens uit de film herkennen, doordat het is gefilmd vanuit het perspectief van Kat, die van een meisje in een vrouw verandert. De film geeft op deze manier een vernieuwende representatie van de wereld zoals je die niet zo vaak terug ziet in Amerikaanse films. Dat maakt het interessante. Alle aspecten in de film maken dat het zeker de moeite waard is om de film te bekijken.

White Bird in a Blizzard is vanaf 20 november te zien in de bioscoop. Distributie: Lumière.
Marlou Steenbruggen is tweedejaars Communicatie- en Informatiewetenschappen.