INTERSTELLAR

BLIK op Interstellar: Natuurkundig filmwonder

Tekst: Mascha van Rhee

Interstellar is dé sciencefiction film van 2014. Christopher Nolan heeft voor deze film een cast samengesteld bestaande uit grote namen als Matthew McConaughey, Anne Hathaway en Matt Damon. De film vertelt het verhaal van Cooper (McConaughey), die in de ruimte op zoek gaat naar een andere plek om de mensheid te laten voortleven. Hiervoor laat hij zijn twee kinderen, Murph (Mackenzie Foy) en Tom (Timothée Chalamet), achter. Murph neemt haar vader dit jarenlang kwalijk, maar neemt zijn taken op aarde over en probeert een formule te vinden waarmee bewezen kan worden dat de hele mensheid kan worden meegenomen naar de nieuwe plek door een zwart gat.


Interstellar is voornamelijk gebaseerd op de theorieën van fysicus Kip Thorne, die niet de minste is. Hij werkte samen met Stephan Hawking aan theorieën over wormgaten binnen de relativiteitstheorie. Het is onmogelijk om deze theorie in het kort uit te leggen, maar voor de film is het belangrijk om te weten dat de relativiteitstheorie er vanuit gaat dat er vier dimensies zijn: drie dimensies van ruimte (lengte, breedte en hoogte) en één dimensie van tijd. Dit staat in verband met het idee dat gelijktijdigheid relatief is. In de film betekent dit dat één uur op een andere planeet bijvoorbeeld gelijk staat aan zeven jaar op aarde. Nolan zorgt er dan ook voor dat, als Cooper en zijn collega Brand (Hathaway) terugkomen in hun ruimteschip na een kleine verkenningstocht, hun collega ineens een grijze baard heeft.

Interessant is dat de beelden van zwarte gaten wiskundig en natuurkundig volledig juist zijn. Nolan heeft Thorne gevraagd om de zwarte gaten en wormgaten, die in de film te zien zijn, zo realistisch mogelijk in beeld te brengen. De fysicus werd hierbij geholpen door algebra-deskundigen. De speciaal voor Interstellar ontwikkelde verbeelding door Thorne is uniek en geeft de film een extra dimensie. Het is zelfs zo dat deze verbeelding de wetenschap verder heeft geholpen, omdat hiervoor nooit een poging is gedaan een zwart gat of wormgat zo expliciet en juist weer te geven.

Naast dat Nolan duidelijk goed zijn veldwerk heeft verricht, is deze film ook nog eens fijn om naar te kijken. Het verhaal is uniek en niet vergelijkbaar met andere sciencefiction films. De strijd van Murph (als volwassene gespeeld door Jessica Chastain) om de wiskundige formule op te lossen, wordt zeer realistisch in beeld gebracht. Je ziet haar drang om de mensheid te redden door steeds maar weer de formule op proberen te lossen op een schoolbord. De scène waarin professor Brand – vader van de Brand die de ruimte in gaat – (Michael Caine) haar op zijn sterfbed vertelt dat hij al jaren de uitkomst van de formule kent, namelijk dat de mensheid op aarde zal vergaan, is dan ook een heftige gebeurtenis in de film.

De meest emotionele scène van de film is echter het moment dat Cooper in het ruimteschip opnames kan zien van het leven van zijn kinderen op aarde. De verbinding werkt maar een kant op, dus Cooper kan niet reageren op bijvoorbeeld de geboorte van zijn eerste kleinkind, omdat hij meerdere lichtjaren van hen verwijderd is. McConaughey speelt hierbij zijn rol met verve. Hij laat de innerlijke strijd die hij voert tussen het redden van de mensheid en het terug willen zien van zijn kinderen goed in beeld komen.

Het enige minpunt van deze film vind ik het einde. Dat vind ik namelijk een veel te gemaakt happy end en doet afbreuk aan de rest van deze ontzettend goed uitgewerkte film.

Interstellar is vanaf 6 november 2014 te zien in de bioscoop. Distrubutie: Warner Bros.
Mascha van Rhee is derdejaars Theater-, film-, en televisiewetenschap.