In de gevarenzone

De combinatie Paul Greengrass en Matt Damon leverde al twee succesvolle films op: the bourne supremacy (2004) en the bourne ultimatum (2007). In hun hernieuwde samenwerking green zone speelt het strijdtoneel zich af in het Irak van 2003, vlak nadat de Amerikanen en de coalitietroepen Saddam Hussein hebben verdreven. Chief Warrant Officer Roy Miller (Matt Damon) en zijn team van inspecteurs hebben als taak massavernietigingswapens (MVW’s) op te sporen, maar nadat een drietal missies nog steeds geen scheepsrecht heeft opgeleverd, begint Miller lastige vragen aan de legertop te stellen. Wat hem natuurlijk niet in dank wordt afgenomen.

Matt Damon is goed op dreef als de integere Miller, een man die niet slechts in Irak is om zijn werk te doen, hij wil het land in een betere staat achterlaten dan hoe hij het aantrof. Wanneer Miller erachter komt dat de zaak rond de MVW’s een stuk complexer is dan hij in eerste instantie vermoedde en hij aan alle kanten wordt tegengewerkt om de waarheid aan het licht te brengen, vraagt hij aan CIA-agent Martin Brown (Brendan Gleeson): “We staan toch allemaal aan dezelfde kant?” De oude rot in het vak reageert slechts met: “Doe niet zo naïef.”

Beetje bij beetje komt Miller erachter dat de hele zaak rond de MVW’s deel uitmaakt van een breder complot dat vele betrokkenen kent: van een journaliste die op zoek is naar een mysterieuze overheidsbron die informatie verstrekt over de locaties van de MVW’s, tot een hooggeplaatste overheidsfunctionaris en een doorgewinterde CIA-agent. Allen zijn samen met Miller betrokken in de strijd om een land dat in chaos verkeert. Als Miller precies wil weten hoe de vork in de steel zit, dan zal hij de relatieve veiligheid van Bagdad’s “groene zone” achter zich moeten laten om er zelf op uit te trekken.

De nerveuze en beweeglijke camerastijl die we van Greengrass gewend zijn in de Bourne-films, mag ook in green zone niet ontbreken. Ondanks het feit dat dit geheel in het plaatje van green zone past, heeft dat waarheidsgetrouwe, schokkerige beeld van tijd tot tijd meer weg van cloverfield (Matt Reeves, 2008) dan je lief is en dat is toch iets dat enigszins afbreuk doet aan het actiespektakel dat green zone in petto heeft.

Wanneer green zone puur als actiethriller wordt bekeken, stelt de film niet teleur: de mooi gecoördineerde actiescènes doen realistisch aan en met name de laatste gevechtsscène die zich in het donker afspeelt, is goed spannend. Daarnaast zijn er zat intriges die het verhaal sturen. Het probleem ligt echter bij het gegeven dat de film moeilijk los gezien kan worden van zijn context, ook al is het in zijn opzet simpelweg een actiethriller die in Irak is gesitueerd. Misschien is de tijd nog niet helemaal rijp voor een film als deze. Berichtgeving over het land en alle problemen waarmee het te stellen heeft, liggen nog te vers in het geheugen om de gebeurtenissen van een zekere afstand te bekijken. Je weet wel dat het film is, maar tegelijkertijd weet je ook dat feit en fictie in het geval van green zone wel héél dicht bij elkaar in de buurt komen.

green zone draait vanaf 15 april in de bioscoop. Distributie: United Pictures International.

Mariana Kniveton is tweedejaars Theater-, Film- en Televisiewetenschappen.

Mariana Kniveton, Recensies, 12-4-2010 om 14:16 


Comments

Er is nog geen commentaar ingevuld voor deze post, u kunt een commentaar schrijven door hieronder uw boodschap in te vullen



Schrijf een comment

Velden met een * zijn verplicht












Wat is de hoofdstad van Nederland ? / What is the capital of the Netherlands ? (*)