Alice terug in Wonderland
Tim Burton balanceert met zijn fantasiefilms al jaren op het randje van het absurdisme. Een lichte ondertoon, zoals in edward scissorhands (1990) en big fish (2003), werkt daarom beter dan meer morbide werken als corpse bride (2005) en sweeney todd (2007). alice in wonderland begint lichtvoetig met veel lekker vreemde humor, maar wordt helaas steeds donkerder.
Het had niet veel gescheeld of we hadden de film alleen op DVD kunnen bekijken. Bioscopen waren vastberaden de film te boycotten, omdat ze de release te kort na de première gepland vonden. Gelukkig is het geschil opgelost, want alice in wonderland is een film die met zijn fantasievolle vormgeving en haarscherpe 3D beter tot zijn recht komt op een groot scherm.
Lewis Carroll's originele verhaal is iets aangepast. Alice (Mia Wasikowska) is 19 en staat op het punt uitgehuwelijkt te worden aan een hautaine griezel, als het bekende witte konijn met horloge opduikt en haar meelokt naar zijn hol. Ze tuimelt voorover in het gat en belandt in Wonderland.
Tim Burtons bewerking gaat om de terugkeer van Alice naar Wonderland. In eerste instantie herinnert ze zich niets meer van haar eerste bezoek. Een goede gelegenheid om alle originele personages langs te laten komen en de wonderlijke wereld opnieuw te ontdekken.
De prachtige kleurrijke computer-animatie leent zich daar uitstekend voor. Net als bij avatar is het verhaal toegespitst op het feit dat de kijker geïntroduceerd moet worden in een nieuwe wereld, vormgegeven met innovatieve technieken. In feite wordt er steeds verwezen naar Disneys eerdere versie uit 1951, en de evolutie die de filmtechniek sindsdien heeft doorgemaakt.
Het resulteert in een heerlijk eerste uur, waarin alle herkenbare elementen uit de eerdere versie terugkomen. Regisseur Tim Burton zou zichzelf niet zijn als hij daar zelf ook wat details aan toe zou voegen. Vooral het huishouden van de Rode Koningin (geweldig gespeeld door Helena Bonham Carter) is een van de meest absurde en hilarische creaties die de regisseur ooit heeft vervaardigd.
Zoals gebruikelijk in een Burton-film, is naast Bonham Carter ook Johnny Depp weer van de partij. Door zijn eerdere rollen als Willy Wonka en Jack Sparrow, lijkt die van de geschifte Mad Hatter hem op het lijf geschreven. Jammer genoeg valt hij precies om die reden enigszins tegen. Zijn schichtige blikken en wenkbrauwen die nooit stilstaan voelen aan als een routineklus.
Als Wonderland eenmaal is verkend, wordt het tijd voor de plot. Alice moet een groot en woest beest verslaan met een speciaal zwaard, zodat de Rode Koningin verslagen wordt, en de Witte weer kan regeren. De verhaallijn is matig uitgewerkt en eindigt in een slappe ontknoping, waarin twee legers met elkaar op de vuist gaan in een actiescène die volledig uit de toon valt.
De originele vormgeving die de film overheerst verdwijnt als sneeuw voor de zon door een sequentie die rechtstreeks uit the lord of the rings lijkt te komen. Een bloedserieus slot dat in schel contrast staat met het dromerige sprookje. Het is alsof Burton geen inspiratie meer had om zelf nog leuke dingen toe te voegen. Maar misschien zijn we gewoon te verwend door wat er aan vooraf ging.
alice in wonderland is vanaf 11 maart te zien in de bioscoop. Distributie: Walt Disney.
Fabian Melchers is derdejaars Theater-, Film- en Televisiewetenschappen.
Fabian Melchers, Recensies, 9-3-2010 om 22:16
Comments
Er is nog geen commentaar ingevuld voor deze post, u kunt een commentaar schrijven door hieronder uw boodschap in te vullen