english version
De spanning is weg
De originele versie had een vrij simpel verhaal over een man die na een beet langzaam verandert in een weerwolf. De spanning zat in de opbouw naar die transformatie, en in het feit dat de hoofdpersoon zijn innerlijke beest probeerde te verbergen. Daar is nu vrijwel geen sprake meer van. Hoofdpersoon Lawrence (Benicio del Toro) slaat al vroeg in de film aan het moorden en iedereen weet meteen dat hij het was.
Hij wordt namelijk versuft wakker in een holle boom. Gescheurde kleren, onder het bloed. Hij kan zich niets meer herinneren van de vorige nacht. De kijker wel, en zijn vader ook. Die frist met een duivelse grimas, zoals alleen Anthony Hopkins die kan laten zien, zijn geheugen op. “You’ve done terrible things, Lawrence.”
Het is die mysterieuze grijns van Hopkins die de film nog enig intrige meegeeft. De regisseur doet verder nog hopeloos zijn best om er meer uit te slepen, maar is niet bekwaam genoeg. De rest van de achtergrond van de personages wordt vrijwel volledig uitgesproken in ongeloofwaardige dialogen, waarin personages informatie geven die alleen de kijker nog niet wist. Een paar korte flashbacks moeten voor een beter verhaal zorgen, maar alles wordt er te snel doorheen gejaagd.
Iemand die net wakker wordt na een avond onbewust mensen uit elkaar te hebben getrokken, mag wel wat meer angst of berouw tonen. Benicio del Toro krijgt veel te weinig ruimte om dat te laten zien. Na zijn wilde nacht wordt hij vrijwel meteen opgepakt en in een inrichting gestopt. Volgens de psychiater leidt hij aan waanideeën. Het feit dat hij een paar uur daarvoor nog met schijnbaar gemak armen en hoofden van lichamen heeft afgeslagen komt niet aan de orde. Vijf minuten later in de film wordt de zielenknijper hardhandig aangepakt door Lawrence, die toch wel echt een weerwolf blijkt te zijn.
the wolfman moet het niet hebben van nuances of intriges. De plotwendingen zijn vreselijk voorspelbaar en slecht uitgewerkt. Dat hoeft op zich niet direct een probleem te zijn, maar de film wordt ook nergens spannend of eng. Er wordt veel te weinig suspense opgebouwd voordat er weer een bloedbad wordt aangericht. Het verhaal kabbelt voort, en af en toe maait het beest weer een paar voorbijgangers neer.
Op de vormgeving valt niets af te dingen, er is veel aandacht besteed aan details. De 19e eeuwse straten, cafés en kleding zien er fraai uit en worden mooi in beeld gebracht. Ook de special effects die de weerwolf tot leven brengen zijn overtuigend. Maar daar draait een horrorfilm niet om. De versie uit 1941 is wel spannend; daar heb je dus geen moderne technieken voor nodig.
the wolf man is vanaf 11 februari te zien in de bioscoop. Distributie: Universal Pictures International.
Fabian Melchers is derdejaars Theater-, Film- en Televisiewetenschappen.
Fabian Melchers, Recensies, 11-2-2010 om 01:11
Comments
Er is nog geen commentaar ingevuld voor deze post, u kunt een commentaar schrijven door hieronder uw boodschap in te vullen